izin, yetki
Die offizielle oder formale Genehmigung, etwas zu tun.
Bir şey yapmak için verilen resmi veya formal izin.
-
Ich habe die Erlaubnis für den Bau erhalten.— İnşaat için izni aldım.
-
Ohne schriftliche Erlaubnis darf man hier nicht parken.— Yazılı izin olmadan burada araba park edilemez.
-
Die Behörde verweigert die Erlaubnis.— Yetkili makam izni reddediyor.
Синонимы