radość, przyjemność, uciecha
Ein Zustand des Glücks oder der Vergnügung, der durch ein Ereignis oder einen Umstand ausgelöst wird.
Stan szczęścia lub przyjemności, wywołany jakimś wydarzeniem lub okolicznością.
-
Sie empfand große Freude über den Sieg.— Poczuła wielką radość z powodu zwycięstwa.
-
Die Nachricht erfüllte ihn mit Freude.— Ta wiadomość napełniła go radością.
Синонимы