młodzieńczość
Die Eigenschaft, jugendlich zu sein oder die Merkmale der Jugend aufzuweisen.
Właściwość bycia młodym lub wykazywania cech młodości.
☞ Uwaga: Jest to forma rzeczownikowa przymiotnika „jugendhaft”. Ponieważ wymaganie wyraźnie dotyczy przymiotnika, w tym miejscu rozpatrywana jest właśnie ta właściwość rzeczownikowa.
-
Trotz ihres Alters bewahrt sie eine bemerkenswerte Jugendhaftigkeit.— Mimo swojego wieku zachowuje niezwykłą młodzieńczą świeżość.
-
Seine Jugendhaftigkeit spiegelt sich in seinem unerschütterlichen Optimismus wider.— Jego młodzieńcza dusza przejawia się w jego niezachwianym optymizmie.
-
Man bewundert seine unerschütterliche Jugendhaftigkeit trotz seines hohen Alters.— Podziwia się jego niezachwianą młodzieńczość pomimo podeszłego wieku.
Синонимы
Антонимы