Существительное Частотностьtop-10000CEFR B1
der

Räuber

[ˈʁɔʏ̯bɐ]
По слогам räu|ber
§ Грамматика
Genitiv
des Räubers
Plural
die Räuber
§Значения
rozbójnik, bandyta
Eine Person, die andere Menschen ausraubt oder überfällt.
Osoba, która rabuje lub napada na inne osoby.
нейтральное
  1. Der Räuber wurde von der Polizei gefasst.
    — Rozbójnik został schwytany przez policję.
  2. Ein mutiger Räuber überfiel die Bank.
    — Odważny rozbójnik napadł na bank.
Синонимы
drapieżnik
Ein Tier, das andere Tiere jagt oder Beute macht.
Zwierzę, które poluje na inne zwierzęta lub je upolowuje.
нейтральное
  1. Der Wolf ist ein gefährlicher Räuber.
    — Wilk jest niebezpiecznym drapieżnikiem.
  2. Viele Räuber jagen in diesem Wald.
    — W tym lesie poluje wielu rozbójników.
rabusiu, łupieżca
Ein Begriff für jemanden, der etwas unrechtmäßig an sich reißt (oft metaphorisch).
Określenie na osobę, która coś nielegalnie przywłaszcza sobie (często w sensie metaforycznym).
возвышенное
  1. Er war ein Räuber der Herzen.
    — Był łowcą serc.
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке