kılıç
Eine lange Waffe mit einer scharfen Klinge aus Metall.
Metalden yapılmış, keskin bir ağza sahip uzun bir silah.
-
Der Ritter zog sein Schwert aus der Scheide.— Şövalye kılıcını kınından çekti.
-
Das alte Schwert war sehr scharf.— Eski kılıç çok keskindi.
-
Er hielt beide Schwerter fest in den Händen.— İki kılıcı da ellerinde sıkıca tutuyordu.