Глагол Частотностьtop-25000CEFR B1

ab·brechen

[ˈapˌbʁɛçn̩]
По слогам ab|bre|chen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas abbrechen A— bir şeyi koparmak
„Er brach den Ast ab."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
abbrechen
Präteritum
brach ab
Partizip II
hat abgebrochen
§Значения
koparmak
Etwas Physisches gewaltsam oder durch Druck von einem Ganzen trennen.
Fiziksel bir şeyi, zor kullanarak veya basınç uygulayarak bir bütünden ayırmak.
нейтральное
  1. Er hat ein Stück Schokolade abgebrochen.
    — Bir parça çikolata kırdı.
  2. Der Ast ist im Sturm abgebrochen.
    — Dal, fırtınada kırıldı.
Синонимы
durdurmak, kesmek
Einen Vorgang, eine Tätigkeit oder eine Verbindung vorzeitig beenden.
Bir süreci, bir faaliyeti veya bir bağlantıyı erken sonlandırmak.
нейтральное
  1. Wir müssen das Experiment sofort abbrechen.
    — Deneyi derhal durdurmalıyız.
  2. Das Studium wurde wegen Krankheit abgebrochen.
    — Hastalık nedeniyle eğitimine ara verildi.
Синонимы
Антонимы
yıkmak, sökmek
Ein Gebäude oder eine Konstruktion gezielt einreißen oder demontieren.
Bir binayı veya yapıyı kasıtlı olarak yıkmak veya sökmek.
нейтральное
☞ İnşaat alanında sıkça kullanılır.
  1. Die alte Fabrik wird morgen abgebrochen.
    — Eski fabrika yarın yıkılacak.
kesmek
Einen Kontakt oder eine Beziehung zu jemandem abrupt beenden.
Biriyle olan iletişimi veya ilişkiyi aniden sonlandırmak.
нейтральное
☞ Genellikle ‘iletişimi kesmek’ anlamında kullanılır.
  1. Sie hat den Kontakt zu ihm abgebrochen.
    — Onunla olan iletişimini kesti.
  2. Nach dem Streit haben sie die Freundschaft abgebrochen.
    — Kavga sonrasında arkadaşlıklarını sonlandırdılar.
ilişkiyi kesmek
Eine Beziehung, einen Kontakt oder eine Verbindung zu jemandem oder etwas vollständig und endgültig beenden.
Biriyle veya bir şeyle olan ilişkiyi, teması veya bağlantıyı tamamen ve kesin olarak sonlandırmak.
  1. Er hat endgültig mit seiner Familie abgebrochen.
    — Ailesiyle olan tüm ilişkisini tamamen koparmıştır.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich breche ab
du brichst ab
er/sie/es bricht ab
wir brechen ab
ihr brecht ab
sie/Sie brechen ab
Präteritum претеритум
ich brach ab
du brachst ab
er/sie/es brach ab
wir brachen ab
ihr bracht ab
sie/Sie brachen ab
Imperativ императив
brich(e) (du) ab
brechen wir ab
brecht (ihr) ab
brechen Sie ab
Konjunktiv I конъюнктив I
ich breche ab
du brechest ab
er/sie/es breche ab
wir brechen ab
ihr brechet ab
sie/Sie brechen ab
Konjunktiv II конъюнктив II
ich bräche ab
du brächest ab
er/sie/es bräche ab
wir brächen ab
ihr brächet ab
sie/Sie brächen ab
Partizip партицип
abbrechend Präsens
abgebrochen Perfekt
Infinitiv инфинитив
abbrechen
abzubrechen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке