wyznający
Die eigenen Sünden oder Verfehlungen vor einer Autorität oder einem Mitmenschen offenlegend.
Wyjawianie własnych grzechów lub wykroczeń przed jakąś władzą lub inną osobą.
☞ Przymiotnik imiesłowowy od „beichten”.
-
Der beichtende Mann suchte nach Vergebung.— Mężczyzna spowiadający się szukał przebaczenia.
-
Sie saß dort, beichtend und voller Reue.— Siedziała tam, wyznając grzechy i pełna skruchy.
-
Ein beichtender Sünder ist oft erleichtert.— Grzesznik, który się spowiada, często odczuwa ulgę.
Синонимы
Антонимы