kederli, hüzünlü, üzgün
Aus Mitgefühl oder Trauer Ausdruck von Bedauern oder Klage zeigend.
Merhamet veya kederden dolayı pişmanlık veya yakınma ifadesi gösteren.
-
Er blickte sie mit einem beklagenden Gesichtsausdruck an.— Üzgün bir ifadeyle ona baktı.
-
Ihre Stimme klang in diesem Moment sehr beklagend.— O anda sesi oldukça üzgün ve yakınmalı geliyordu.
-
Ein beklagender Seufzer entwich ihrer Brust.— Göğsünden üzgün bir iç çekiş çıktı.