Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

beklemmen

[bəˈklɛmən]
По слогам be|klem|men
◆ Грамматический конструктор
Управление
jemanden beklemmen A— kogoś przytłaczać.
„Die Stille beklemmt ihn."
beklemmt sein N— czuć się bardzo przygnębionym.
„Ich fühle mich sehr beklemmt."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
beklemmen
Präteritum
beklemmte
Partizip II
hat beklemmt
§Значения
przygnębiać, obciążać, niepokoić
Jemanden emotional oder psychisch unter Druck setzen oder beunruhigen.
Wywierać na kogoś emocjonalną lub psychiczną presję albo go niepokoić.
нейтральное
  1. Die ständigen Nachrichten beklemmen ihn sehr.
    — Ciągłe wiadomości bardzo go przygnębiają.
  2. Es beklemmte sie, als sie die leere Wohnung sah.
    — Poczuła ucisk w sercu, gdy zobaczyła puste mieszkanie.
ograniczać, krępować
Etwas physisch einengen oder den Raum/die Bewegungsfreiheit einschränken.
Fizycznie ograniczać coś lub zawężać przestrzeń/wolność ruchu.
нейтральное
☞ Raczej rzadko w nowoczesnym użyciu; często w znaczeniu „ograniczać”.
  1. Die engen Gassen beklemmen den Verkehr.
    — Wąskie uliczki utrudniają ruch.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich beklemme
du beklemmst
er/sie/es beklemmt
wir beklemmen
ihr beklemmt
sie/Sie beklemmen
Präteritum претеритум
ich beklemmte
du beklemmtest
er/sie/es beklemmte
wir beklemmten
ihr beklemmtet
sie/Sie beklemmten
Imperativ императив
beklemme (du)
beklemmen wir
beklemmt (ihr)
beklemmen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich beklemme
du beklemmest
er/sie/es beklemme
wir beklemmen
ihr beklemmet
sie/Sie beklemmen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich beklemmte
du beklemmtest
er/sie/es beklemmte
wir beklemmten
ihr beklemmtet
sie/Sie beklemmten
Partizip партицип
beklemmend Präsens
beklemmt Perfekt
Infinitiv инфинитив
beklemmen
zu beklemmen
§Связанные слова

Сообщить об ошибке