Глагол Частотностьtop-1000CEFR A1

fallen

[ˈfalən]
По слогам fal|len
◆ Грамматический конструктор
Управление
in + Dativ fallen A— wpaść w coś / Wylądować w czymś
„Das Blatt fällt in den Garten."
aus + Dativ fallen D— wypadać z czegoś / z jakiegoś miejsca
„Der Apfel fällt aus dem Baum."
auf + Akkusativ fallen A— spadać na + biernik
„Die Schneeflocke fällt auf den Boden."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
fallen
Präteritum
fiel
Partizip II
ist gefallen
§Значения
spadać
Sich nach unten bewegen, meist durch Schwerkraft.
Poruszać się w dół, zazwyczaj pod wpływem siły grawitacji.
нейтральное
  1. Das Blatt fällt langsam vom Baum.
    — Liść powoli opada z drzewa.
  2. Er ist auf den Boden gefallen.
    — Upadł na podłogę.
  3. Die Schneeflocken fallen lautlos.
    — Płatki śniegu spadają bezgłośnie.
Синонимы
zginąć (w bitwie)
In einem Kampf oder Krieg getötet werden.
Zostać zabitym w walce lub wojnie.
возвышенное
  1. Viele tapfere Soldaten sind im Krieg gefallen.
    — Wielu dzielnych żołnierzy zginęło na wojnie.
Синонимы
Антонимы
spadać, opadać
Ein bestimmtes Niveau oder eine Menge erreichen oder unterschreiten.
Osiągnąć lub przekroczyć określony poziom lub ilość.
нейтральное
  1. Die Preise sind im letzten Monat stark gefallen.
    — Ceny w ostatnim miesiącu znacznie spadły.
  2. Die Temperaturen fallen heute Nacht.
    — Temperatury dziś w nocy spadną.
wydać (wyrok)
Ein Urteil oder eine Entscheidung fällen (oft in Verbindung mit 'fallen').
Wydać wyrok lub decyzję (często w połączeniu z „fallen”).
нейтральное
☞ Przeważnie w znaczeniu „wydawany jest wyrok”.
  1. Das Urteil muss heute noch fallen.
    — Wyrok musi zostać wydany jeszcze dziś.
wpaść (w stan)
In eine bestimmte Stimmung oder einen Zustand geraten.
Wpaść w określony nastrój lub stan.
нейтральное
☞ Często z przyimkami takimi jak „auf” lub „in”.
  1. Sie ist in tiefe Trauer gefallen.
    — Pogrążyła się w głębokim smutku.
  2. Das Licht fällt durch das Fenster.
    — Światło wpada przez okno.
wypaść (z czegoś)
Sich unabsichtlich aus einem Behälter, einer Tasche oder einer höheren Position lösen und nach unten bewegen.
Niezamierzenie oddzielić się od pojemnika, torby lub z wyższej pozycji i poruszyć w dół.
  1. Der Schlüssel ist ihm aus der Tasche gefallen.
    — Klucz wypadł mu z kieszeni.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich falle
du fällst
er/sie/es fällt
wir fallen
ihr fallt
sie/Sie fallen
Präteritum претеритум
ich fiel
du fielst
er/sie/es fiel
wir fielen
ihr fielt
sie/Sie fielen
Imperativ императив
falle (du)
fallen wir
fallt (ihr)
fallen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich falle
du fallest
er/sie/es falle
wir fallen
ihr fallet
sie/Sie fallen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich fiele
du fielest
er/sie/es fiele
wir fielen
ihr fielet
sie/Sie fielen
Partizip партицип
fallend Präsens
gefallen Perfekt
Infinitiv инфинитив
fallen
zu fallen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке