Глагол Частотностьtop-1000CEFR A1

fallen

[ˈfalən]
По слогам fal|len
◆ Грамматический конструктор
Управление
in + Dativ fallen A— i̇çine düşmek
„Das Blatt fällt in den Garten."
aus + Dativ fallen D— dativ ile kullanılan aus ile düşmek
„Der Apfel fällt aus dem Baum."
auf + Akkusativ fallen A— üzerine düşmek
„Die Schneeflocke fällt auf den Boden."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
fallen
Präteritum
fiel
Partizip II
ist gefallen
§Значения
düşmek
Sich nach unten bewegen, meist durch Schwerkraft.
Aşağıya doğru hareket etmek; genellikle yerçekimi nedeniyle.
нейтральное
  1. Das Blatt fällt langsam vom Baum.
    — Yaprak ağaçtan yavaşça düşüyor.
  2. Er ist auf den Boden gefallen.
    — Yere düşmüştü.
  3. Die Schneeflocken fallen lautlos.
    — Kar taneleri sessizce düşüyor.
Синонимы
düşmek (savaşta)
In einem Kampf oder Krieg getötet werden.
Bir çatışma veya savaşta öldürülmek.
возвышенное
  1. Viele tapfere Soldaten sind im Krieg gefallen.
    — Birçok cesur asker savaşta hayatını kaybetti.
Синонимы
Антонимы
düşmek
Ein bestimmtes Niveau oder eine Menge erreichen oder unterschreiten.
Belirli bir seviyeye ulaşmak veya onu aşmak ya da altına düşmek.
нейтральное
  1. Die Preise sind im letzten Monat stark gefallen.
    — Geçen ay fiyatlar büyük ölçüde düştü.
  2. Die Temperaturen fallen heute Nacht.
    — Bu gece sıcaklıklar düşecek.
karar verilmek
Ein Urteil oder eine Entscheidung fällen (oft in Verbindung mit 'fallen').
Bir hüküm veya karar vermek (genellikle 'vermek' ile birlikte kullanılır).
нейтральное
☞ Genellikle ‘bir karar verilir’ anlamında kullanılır.
  1. Das Urteil muss heute noch fallen.
    — Karar bugün mutlaka verilmelidir.
düşmek (bir duruma)
In eine bestimmte Stimmung oder einen Zustand geraten.
Belirli bir ruh haline veya duruma girmek.
нейтральное
☞ Genellikle ‘auf’ veya ‘in’ gibi edatlarla kullanılır.
  1. Sie ist in tiefe Trauer gefallen.
    — Derin bir keder içine düşmüştü.
  2. Das Licht fällt durch das Fenster.
    — Işık pencereden içeri giriyor.
düşmek (bir yerden)
Sich unabsichtlich aus einem Behälter, einer Tasche oder einer höheren Position lösen und nach unten bewegen.
Kasıtsız olarak bir kap, çanta veya daha yüksek bir konumdan ayrılıp aşağıya doğru hareket etmek.
  1. Der Schlüssel ist ihm aus der Tasche gefallen.
    — Anahtar cebinden düşmüş.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich falle
du fällst
er/sie/es fällt
wir fallen
ihr fallt
sie/Sie fallen
Präteritum претеритум
ich fiel
du fielst
er/sie/es fiel
wir fielen
ihr fielt
sie/Sie fielen
Imperativ императив
falle (du)
fallen wir
fallt (ihr)
fallen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich falle
du fallest
er/sie/es falle
wir fallen
ihr fallet
sie/Sie fallen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich fiele
du fielest
er/sie/es fiele
wir fielen
ihr fielet
sie/Sie fielen
Partizip партицип
fallend Präsens
gefallen Perfekt
Infinitiv инфинитив
fallen
zu fallen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке