faire s’envoler
Etwas mit einem kräftigen Luftstrom wegblasen.
Chasser quelque chose avec un courant d’air puissant.
-
Er pustet die Krümel vom Tisch fort.
-
Ich habe den Staub einfach fortgepustet.
Антонимы
| ich | puste | fort |
| du | pustest | fort |
| er/sie/es | pustet | fort |
| wir | pusten | fort |
| ihr | pustet | fort |
| sie/Sie | pusten | fort |
| ich | pustete | fort |
| du | pustetest | fort |
| er/sie/es | pustete | fort |
| wir | pusteten | fort |
| ihr | pustetet | fort |
| sie/Sie | pusteten | fort |
| — | ||
| puste | (du) | fort |
| — | ||
| pusten | wir | fort |
| pustet | (ihr) | fort |
| pusten | Sie | fort |
| ich | puste | fort |
| du | pustest | fort |
| er/sie/es | puste | fort |
| wir | pusten | fort |
| ihr | pustet | fort |
| sie/Sie | pusten | fort |
| ich | pustete | fort |
| du | pustetest | fort |
| er/sie/es | pustete | fort |
| wir | pusteten | fort |
| ihr | pustetet | fort |
| sie/Sie | pusteten | fort |
| fortpustend | Präsens |
| fortgepustet | Perfekt |
| fortpusten |
| fortzupusten |