Глагол Частотностьtop-25k+CEFR B2

heraus·werfen

[hɛˈʁaʊ̯sˌvɛʁfn̩]
По слогам he|ra|us|wer|fen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas herauswerfen A— bir şeyi dışarı atmak
„Er hat den alten Müll einfach herausgeworfen."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
herauswerfen
Präteritum
warf heraus
Partizip II
hat herausgeworfen
§Значения
dışarı atmak
Etwas oder jemanden mit Kraft nach draußen werfen.
Bir şeyi veya birini güç kullanarak dışarı atmak.
нейтральное
  1. Er hat den Müll einfach aus dem Fenster herausgeworfen.
    — Çöpü doğrudan pencereden dışarı attı.
  2. Der Wirt warf den betrunkenen Gast heraus.
    — Han sahibi, sarhoş müşteriyi dışarı attı.
atmak, elemek
Etwas aus einem Behälter oder einer Menge entfernen oder aussortieren.
Bir kap veya yığın içinden bir şeyi çıkarmak veya ayıklamak.
нейтральное
  1. Wir müssen die schlechten Proben aus der Liste herauswerfen.
    — Kötü örnekleri listeden çıkarmamız gerekiyor.
  2. Sie hat alle alten Zeitungen herausgeworfen.
    — O, tüm eski gazeteleri atmıştı.
Антонимы
görevden almak, kovmak
Jemanden oder etwas gewaltsam aus einer Position oder einem Amt entfernen.
Birini veya bir şeyi zorla bir konumdan veya görevden uzaklaştırmak.
возвышенное официальное
☞ Genellikle mecazi anlamda güç kaybı için kullanılır.
  1. Die Opposition versuchte, den Minister herauszuwerfen.
    — Muhalefet, bakanı görevden uzaklaştırmaya çalıştı.
dengeyi bozmak
Etwas (z. B. eine Idee oder einen Plan) plötzlich und unkontrolliert auslösen.
Bir şeyi (örneğin bir fikri veya planı) aniden ve kontrolsüz bir şekilde harekete geçirmek.
разговорное
☞ Genellikle ‘şaşırtmak’ anlamında kullanılır.
  1. Diese Nachricht hat mich völlig aus der Bahn herausgeworfen.
    — Bu mesaj beni tamamen şaşkına çevirdi.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich werfe heraus
du wirfst heraus
er/sie/es wirft heraus
wir werfen heraus
ihr werft heraus
sie/Sie werfen heraus
Präteritum претеритум
ich warf heraus
du warfst heraus
er/sie/es warf heraus
wir warfen heraus
ihr warft heraus
sie/Sie warfen heraus
Imperativ императив
wirf (du) heraus
werfen wir heraus
werft (ihr) heraus
werfen Sie heraus
Konjunktiv I конъюнктив I
ich werfe heraus
du werfest heraus
er/sie/es werfe heraus
wir werfen heraus
ihr werfet heraus
sie/Sie werfen heraus
Konjunktiv II конъюнктив II
ich würfe heraus
du würfest heraus
er/sie/es würfe heraus
wir würfen heraus
ihr würfet heraus
sie/Sie würfen heraus
Partizip партицип
herauswerfend Präsens
herausgeworfen Perfekt
Infinitiv инфинитив
herauswerfen
herauszuwerfen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке