identifizierend

[identifiˈziːʁent]

По слогам iden|ti|fi|zie|rend

§ Грамматика

Сравнение · правильный

Positiv

identifizierend

Komparativ

identifizierender

Superlativ

am identifizierendsten

§Значения

identyfikujący

Dient dazu, eine Person, Sache oder einen Sachverhalt eindeutig zu bestimmen oder zu erkennen.

Służy do jednoznacznego określenia lub rozpoznania osoby, rzeczy lub stanu rzeczy.

нейтральное

Das ist ein identifizierendes Merkmal.

— To jest cecha identyfikująca.
Die Polizei nutzt identifizierende Daten.

— Policja wykorzystuje dane identyfikacyjne.

Антонимы

identyfikujący

Einen Zustand beschreibend, bei dem sich jemand mit einer Sache oder Person vollkommen gleichsetzt.

Opisujący stan, w którym ktoś całkowicie utożsamia się z jakąś rzeczą lub osobą.

нейтральное

☞ Powszechne w psychologii.

Er zeigt ein identifizierendes Verhalten.

— Wykazuje zachowanie identyfikujące go.
Diese Gefühle sind identifizierend.

— Te uczucia służą identyfikacji.

§Однокоренные

§Связанные слова