Глагол Частотностьtop-10000CEFR B2

irren

[ˈɪʁən]
По слогам ir|ren
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
sich irren N— yanılmak
„Ich habe mich in der Zahl geirrt."
sich in etwas (Dativ) irren D— bir şeyde yanılmak
„Er irrt sich in seiner Einschätzung."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
irren
Präteritum
irrte
Partizip II
hat geirrt
§Значения
yanılmak
Einen Fehler machen oder eine falsche Vorstellung haben.
Bir hata yapmak veya yanlış bir kanıya sahip olmak.
нейтральное
☞ Genellikle 'sich' ile birlikte refleksif olarak kullanılır.
  1. Ich habe mich in der Zahl geirrt.
    — Sayıda hata yapmışım.
  2. Du irrst dich, wenn du das glaubst.
    — Buna inanıyorsan yanılıyorsun.
Синонимы
şaşmak, yolundan sapmak
Vom richtigen Weg abkommen oder sich verlaufen.
Doğru yoldan sapmak veya yolunu kaybetmek.
возвышенное
  1. Der Wanderer irrte durch die dunklen Wälder.
    — Gezgin, karanlık ormanlarda dolaşıp durdu.
  2. Sie sind im Nebel weit geirrt.
    — Sis içinde büyük bir hata yaptınız.
yanıltmak
In die Irre führen oder jemanden täuschen.
Yanıltmak veya birini aldatmak.
возвышенное
☞ Genellikle ‘birini yanlış yola sürüklemek’ anlamında kullanılır.
  1. Die falschen Informationen irren den Leser.
    — Yanlış bilgiler okuyucuyu yanıltır.
yanılmak
Einen Fehler machen oder eine falsche Vorstellung von etwas haben.
Bir hata yapmak veya bir şey hakkında yanlış bir fikre sahip olmak.
нейтральное
  1. Ich habe mich wohl geirrt.
    — Sanırım yanılmışım.
  2. Wir irren uns oft in solchen Fragen.
    — Bu tür konularda sık sık hata yaparız.
Антонимы
yanılmak
Sich in einer Sache oder bei einer Person täuschen.
Bir konuda veya bir kişi konusunda yanılmak.
нейтральное
☞ Genellikle 'in' edatıyla birlikte kullanılır.
  1. Er hat sich in seiner Einschätzung geirrt.
    — Tahmininde yanılmıştı.
  2. Du irrst dich in ihm.
    — Onun hakkında yanılıyorsun.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich irre
du irrst
er/sie/es irrt
wir irren
ihr irrt
sie/Sie irren
Präteritum претеритум
ich irrte
du irrtest
er/sie/es irrte
wir irrten
ihr irrtet
sie/Sie irrten
Imperativ императив
irre (du)
irren wir
irrt (ihr)
irren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich irre
du irrest
er/sie/es irre
wir irren
ihr irret
sie/Sie irren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich irrte
du irrtest
er/sie/es irrte
wir irrten
ihr irrtet
sie/Sie irrten
Partizip партицип
irrend Präsens
geirrt Perfekt
Infinitiv инфинитив
irren
zu irren
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке