çocuksu, çocan
An die Eigenschaften oder das Verhalten von Kindern erinnernd, oft im Sinne von unreif oder naiv.
Çocukların özelliklerini veya davranışlarını anımsatan; genellikle olgunlaşmamış veya naif anlamında kullanılır.
☞ Hem betimleyici hem de küçümseyici anlamda kullanılabilir.
-
Sein Verhalten war sehr kinderlich.— Davranışları çok çocuksuydu.
-
Hör auf mit diesen kinderlichen Streitigkeiten!— Bu çocukça tartışmaları bırak artık!