ukoronowanie, zwieńczenie
Als glanzvoller, vollkommener Abschluss oder Höhepunkt einer Sache fungierend.
Pełniąc rolę błyszczącego, doskonałego zwieńczenia lub punktu kulminacyjnego czegoś.
-
Dies war ein krönender Abschluss für meine Karriere.— To było doskonałe zwieńczenie mojej kariery.
-
Der Sieg war ein krönender Erfolg.— Zwycięstwo było ukoronowaniem sukcesu.
Антонимы