Существительное Частотностьtop-25000CEFR B2
die

Krönung

[ˈkʁøːnʊŋ]
По слогам krö|nung
§ Грамматика
Genitiv
der Krönung
Plural
die Krönungen
§Значения
koronacja
Die feierliche Zeremonie, bei der ein Herrscher mit einer Krone ausgestattet wird.
Uroczysta ceremonia, podczas której władca zostaje ukoronowany.
нейтральное
  1. Die Krönung des Königs fand in der Kathedrale statt.
    — Koronacja króla odbyła się w katedrze.
  2. Nach der Krönung feierte das Volk auf den Straßen.
    — Po koronacji lud świętował na ulicach.
Синонимы
ukoronowanie, zwieńczenie
Der Höhepunkt oder der glanzvolle Abschluss eines Prozesses oder einer Anstrengung.
Szczyt lub wspaniały finał jakiegoś procesu lub wysiłku.
возвышенное
  1. Dieser Sieg war die Krönung seiner langen Karriere.
    — To zwycięstwo było zwieńczeniem jego długiej kariery.
  2. Der Preis war die wahre Krönung ihrer Arbeit.
    — Ta nagroda była prawdziwym zwieńczeniem jej pracy.
Синонимы
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке