Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-5000CEFR A2

schreien

[ˈʃʁaɪ̯ən]
По слогам schrei|en
◆ Грамматический конструктор
Управление
schreien nach + Dativ D— krzyczeć po kogoś / wołać o pomoc kogoś
„Das Kind schreit nach seiner Mutter."
schreien vor + Dativ D— krzyczeć przed + celownik
„Er schrie vor Schmerz."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
schreien
Präteritum
schrie
Partizip II
hat geschrien
§Значения
krzyczeć, wrzeszczeć
Einen sehr lauten, oft schrillen Ton mit der Stimme erzeugen.
Wydobywać z głosu bardzo głośny, często piskliwy dźwięk.
нейтральное
  1. Das Kind schreit vor Schmerz.
    — Dziecko krzyczy z bólu.
  2. Sie hat vor Angst laut geschrien.
    — Krzyczała głośno ze strachu.
Синонимы
brüllen·kreischen
krzyczeć, wołać
Sehr laut rufen, um Aufmerksamkeit zu erregen oder aus Emotionen heraus.
Głośno krzyczeć, aby zwrócić na siebie uwagę lub pod wpływem emocji.
нейтральное
  1. Er schrie seinen Namen durch die Menge.
    — Krzyczał swoje imię w tłumie.
  2. Das kleine Kind schrie laut nach seiner Mutter.
    — Małe dziecko głośno wołało o swoją mamę.
  3. Das Kind schrie nach seiner Mutter, als sie den Raum verließ.
    — Dziecko krzyczało, wołając o mamę, gdy ta wychodziła z pokoju.
Синонимы
rufen
Антонимы
flüstern·murmeln
krzyczeć, wrzeszczeć
In einem sehr lauten, oft unkontrollierten Ton sprechen oder singen.
Mówić lub śpiewać bardzo głośno, często niekontrolowanym tonem.
разговорное
☞ Często w znaczeniu „krzyczeć bez celu”.
  1. Hör auf, so laut herum zu schreien!
    — Przestań tak głośno krzyczeć!
płakać, wyć
Ein Kind macht laute, unkontrollierte Geräusche (weinen/brüllen).
Dziecko wydaje głośne, niekontrolowane dźwięki (płacze/krzyczy).
нейтральное
  1. Das Baby hat die ganze Nacht geschrien.
    — Dziecko płakało całą noc.
  2. Er schreit immer, wenn er Hunger hat.
    — Zawsze krzyczy, kiedy jest głodny.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich schreie
du schreist
er/sie/es schreit
wir schreien
ihr schreit
sie/Sie schreien
Präteritum претеритум
ich schrie
du schriest
er/sie/es schrie
wir schrien
ihr schriet
sie/Sie schrien
Imperativ императив
—
schreie (du)
—
schreien wir
schreit (ihr)
schreien Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich schreie
du schreiest
er/sie/es schreie
wir schreien
ihr schreiet
sie/Sie schreien
Konjunktiv II конъюнктив II
ich schrie
du schriest
er/sie/es schrie
wir schrien
ihr schriet
sie/Sie schrien
Partizip партицип
schreiend Präsens
geschrien Perfekt
Infinitiv инфинитив
schreien
zu schreien
§Идиомы
§Связанные слова
lauten·tönen·rufen

Сообщить об ошибке