güvensiz, şüpheci
Jemandem gegenüber misstrauisch oder skeptisch eingestellt sein; die Neigung haben, anderen nicht zu glauben.
Birine karşı güvensiz veya şüpheci olmak; başkalarına inanmamaya meyilli olmak.
-
Er blickte mich mit einem vertrauenslosen Gesicht an.— Bana güvensiz bir ifadeyle baktı.
-
Nach dem Betrug ist sie sehr vertrauenslos geworden.— Bu dolandırıcılıktan sonra o, çok güvensiz biri haline geldi.
-
Ein vertrauensloser Mensch findet selten wahre Freunde.— Güven duymayan bir insan nadiren gerçek dostlar bulur.
Синонимы
Антонимы