vokalisiert

[vokaˈliˌziːɐ̯t]

По слогам vo|ka|li|siert

◆ Грамматический конструктор

Управление

etw. vokalisiert A— coś wymówić

„Der Linguist vokalisiert die Silbe."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

vokalisiert

Präteritum

vokalisierte

Partizip II

hat vokalisiert

§Значения

wokalizować samogłoskę

Einen Vokal in der Aussprache deutlich artikulieren.

Wyraźnie wyartykułować samogłoskę w wymowie.

нейтральное

Der Sänger vokalisiert die Töne sehr präzise.

— Wokalista wykonuje dźwięki z wielką precyzją.
Sie hat den Buchstaben nicht richtig vokalisiert.

— Nie poprawnie wymawiała tę literę.

Синонимы

artikulieren·aussprechen

ulegać wokalizacji

In der Linguistik: Einen Laut als Vokal realisieren.

W lingwistyce: Realizować dźwięk jako samogłoskę.

терминологическое

In diesem Dialekt vokalisiert der Halbvokal oft.

— W tym dialekcie półsamogłoska często przybiera postać samogłoski.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	vokalisiere
du	vokalisierst
er/sie/es	vokalisiert
wir	vokalisiert
ihr	vokalisiert
sie/Sie	vokalisiert

Präteritum претеритум

ich	vokalisierte
du	vokalisiertest
er/sie/es	vokalisierte
wir	vokalisierten
ihr	vokalisiertet
sie/Sie	vokalisierten

Imperativ императив

—
vokalisiere	(du)
—
vokalisiert	wir
vokalisiert	(ihr)
vokalisiert	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	vokalisiere
du	vokalisierest
er/sie/es	vokalisiere
wir	vokalisiert
ihr	vokalisieret
sie/Sie	vokalisiert

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	vokalisierte
du	vokalisiertest
er/sie/es	vokalisierte
wir	vokalisierten
ihr	vokalisiertet
sie/Sie	vokalisierten

Partizip партицип

vokalisiertd	Präsens
vokalisiert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

vokalisiert

zu vokalisiert

§Однокоренные

§Связанные слова

artikulieren·phonetisch·derLaut