erken, zamansız
Zu einem früheren Zeitpunkt als geplant, erwartet oder üblich.
Planlanandan, beklenenden veya alışılageldiğinden daha erken bir zamanda.
-
Die Entscheidung war etwas vorzeitig.— Karar biraz erken verilmişti.
-
Er verließ die Sitzung vorzeitig.— O, toplantıdan erken ayrıldı.
-
Ein vorzeitiger Abgang ist nicht möglich.— Erken ayrılmak mümkün değildir.
Синонимы
Антонимы