Существительное Частотностьtop-25000CEFR A2
das

Abbiegen

[ˈapˌbiːɡn̩]
По слогам ab|bie|gen
§ Грамматика
Genitiv
des Abbiegens
Nominalisiertes Verb (Substantivierung)
§Значения
dönüş, viraj
Die Bewegung, eine Richtung zu ändern, meist im Straßenverkehr.
Yön değiştirme hareketi; genellikle karayolu trafiğinde.
нейтральное
  1. Das nächste Abbiegen ist an der Ampel.
    — Bir sonraki dönüş, trafik ışıklarının yanında.
  2. Ein falsches Abbiegen führte zu einer Verspätung.
    — Yanlış bir dönüş, gecikmeye neden oldu.
Синонимы
sapma, dönüş
Ein Vorgang oder eine Wendung in einem Prozess oder Verlauf.
Bir süreç veya akış içindeki bir olay ya da dönüm noktası.
возвышенное
  1. Ein plötzliches Abbiegen vom geplanten Kurs war nötig.
    — Planlanan rotadan ani bir şekilde sapmak gerekmişti.
§Идиомы
  • vom Weg abbiegen
    — Yoldan sapmak
§Однокоренные
§Связанные слова
Глагол Частотностьtop-25000CEFR A2

ab·biegen

[ˈapˌbiːɡn̩]
По слогам ab|bie|gen
◆ Грамматический конструктор
Управление
nach links/rechts abbiegen D— sola/sağa dönmek
„An der nächsten Kreuzung müssen Sie nach links abbiegen."
in eine Straße abbiegen A— bir sokağa dönmek
„Biegen Sie bitte in die nächste Straße ab."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
abbiegen
Präteritum
bog ab
Partizip II
ist abgebogen
§Значения
dönmek
Einen Richtungswechsel vollziehen, meist im Straßenverkehr.
Yön değiştirmek; genellikle karayolu trafiğinde.
нейтральное
  1. Du musst an der nächsten Kreuzung nach links abbiegen.
    — Bir sonraki kavşakta sola dönmelisin.
  2. Der Fahrer ist falsch abgebogen.
    — Şoför yanlış yöne döndü.
  3. An der Kreuzung bog er scharf in die schmale Seitenstraße ab.
    — Kavşakta, dar yan sokağa keskin bir şekilde döndü.
Синонимы
bükmek
Etwas physisch biegen oder krümmen.
Bir şeyi fiziksel olarak bükmek veya kıvırmak.
нейтральное
  1. Er hat den Draht vorsichtig abgebogen.
    — Teli dikkatlice büktü.
  2. Das Metall lässt sich leicht abbiegen.
    — Bu metal kolayca bükülebilir.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich biege ab
du biegst ab
er/sie/es biegt ab
wir biegen ab
ihr biegt ab
sie/Sie biegen ab
Präteritum претеритум
ich bog ab
du bogst ab
er/sie/es bog ab
wir bogen ab
ihr bogt ab
sie/Sie bogen ab
Imperativ императив
bieg(e) (du) ab
biegen wir ab
biegt (ihr) ab
biegen Sie ab
Konjunktiv I конъюнктив I
ich biege ab
du biegest ab
er/sie/es biege ab
wir biegen ab
ihr bieget ab
sie/Sie biegen ab
Konjunktiv II конъюнктив II
ich bögge ab
du böggest ab
er/sie/es bögge ab
wir bögen ab
ihr bögget ab
sie/Sie bögen ab
Partizip партицип
abbiegend Präsens
abgebogen Perfekt
Infinitiv инфинитив
abbiegen
abzubiegen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке