wierzchołek drzewa
Die oberste Spitze oder der höchste Teil eines Baumes.
Najwyższy szczyt lub najwyższa część drzewa.
-
Der Vogel sitzt hoch oben auf dem Baumgipfel.— Ptak siedzi wysoko na szczycie drzewa.
-
Die Sonne berührte als Erstes die Baumgipfel.— Słońce jako pierwsze dotknęło wierzchołków drzew.
-
Vom Baumgipfel aus konnte man den See sehen.— Z wierzchołka drzewa można było zobaczyć jezioro.
Синонимы