Перевод
Интерфейс
Существительное Частотностьtop-10000CEFR C1
das

Entreißen

[ɛntˈraɪ̯sn̩]
По слогам ent|rei|ßen
§ Грамматика
Genitiv
des Entreißens
§Значения
wyrwanie, wydzieranie
Der gewaltsame oder plötzliche Akt, etwas aus einem Griff oder einer Position zu ziehen.
Gwałtowny lub nagły czyn wyciągnięcia czegoś z uścisku lub z danej pozycji.
нейтральное
  1. Das plötzliche Entreißen des Buches erschreckte sie.
    — Nagłe wyrwanie książki ją przestraszyło.
  2. Ein heftiges Entreißen der Hand war nötig.
    — Konieczne było gwałtowne wyrwanie ręki.
Синонимы
dieEntwendung
przemocny zabór, pozbawienie
Die gewaltsame Entnahme von etwas, oft im übertragenen Sinne für den Verlust von Besitz oder Rechten.
Przemocowe zabranie czegoś; często w sensie przenośnym oznacza utratę własności lub praw.
возвышенное
  1. Das Entreißen der Freiheiten war ein schwerer Schlag.
    — Odebranie wolności było ciężkim ciosem.
  2. Sie kämpften gegen das Entreißen ihres Erbes.
    — Walczyli, by nie pozbawiono ich dziedzictwa.
§Идиомы
  • jemandem das Wort aus dem Mund entreißen
    — Wyrwać komuś słowa z ust
§Однокоренные
reißen
wyrwać, zerwać
derRiss
rozdarcie, pęknięcie
reißend
ekscytujący, wciągający
§Связанные слова
derRaub·dieEntwendung·derEntzug
Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

entreißen

[ɛnˈtʁaɪ̯sn̩]
По слогам ent|rei|ßen
◆ Грамматический конструктор
Управление
jemandem etwas entreißen D— wyrwać komuś coś
„Der Dieb entriss dem Mann die Tasche."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
entreißen
Präteritum
entriss
Partizip II
hat entrissen
§Значения
wyrwać, wydrzeć
Etwas mit großer Kraft oder Gewalt aus den Händen oder dem Griff von jemandem wegnehmen.
Wyrwać coś z rąk lub z uścisku kogoś przy użyciu dużej siły lub przemocy.
нейтральное
  1. Der Dieb entreißt der Frau die Tasche.
    — Złodziej wyrywa kobiecie torebkę.
  2. Der mutige Mann entriss dem Kind den schweren Koffer.
    — Odważny mężczyzna wyrwał dziecku ciężką walizkę.
Синонимы
wegreißen·rauben·entwenden
wyrwać, uwolnić
Etwas gewaltsam aus einer Position oder einem Zustand herauslösen oder entfernen.
Wymuszone wydzielenie lub usunięcie czegoś z danej pozycji lub stanu.
возвышенное
☞ Często używane w znaczeniu przenośnym.
  1. Sie entreißt sich dem Griff des Schicksals.
    — Wymyka się z uścisku losu.
  2. Der mutige Held entriss dem Dieb die wertvolle Tasche.
    — Odważny bohater wyrwał złodziejowi cenną torbę.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich entreiße
du entreißt
er/sie/es entreißt
wir entreißen
ihr entreißt
sie/Sie entreißen
Präteritum претеритум
ich entriss
du entrissest
er/sie/es entriss
wir entrissen
ihr entrisst
sie/Sie entrissen
Imperativ императив
—
entreiß (du)
—
entreißen wir
entreißt (ihr)
entreißen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich entreiße
du entreißest
er/sie/es entreiße
wir entreißen
ihr entreißet
sie/Sie entreißen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich entriefe
du entriefest
er/sie/es entriefe
wir entriefen
ihr entriefet
sie/Sie entriefen
Partizip партицип
entreißend Präsens
entrissen Perfekt
Infinitiv инфинитив
entreißen
zu entreißen
§Идиомы
  • jemandem den Atem entreißen
    — Odbierać komuś dech z piersi
§Однокоренные
reißen
wyrwać, zerwać
derRiss
rozdarcie, pęknięcie
zerreißen
rozrywać na kawałki
anreißen
rozerwać, podarć
§Связанные слова
stehlen·entwenden·wegnehmen

Сообщить об ошибке