Существительное Частотностьtop-25000CEFR C1
die

Epochengrenze

[epɔˈxənˌɡʁɛnt͡sə]
По слогам e|po|chen|gren|ze
§ Грамматика
Genitiv
der Epochengrenze
Plural
die Epochengrenzen
§Значения
granica epoki
Ein zeitlicher Trennungspunkt, der den Übergang von einer historischen Epoche zur nächsten markiert.
Punkt czasowy oddzielający, który wyznacza przejście od jednej epoki historycznej do następnej.
нейтральное терминологическое
  1. Der Fall der Berliner Mauer markierte eine neue Epochengrenze.
    — Upadek Muru Berlińskiego wyznaczył nową granicę epok.
  2. Historiker diskutieren oft über die genaue Epochengrenze.
    — Historycy często dyskutują o dokładnej granicy epok.
granica epokowa, granica koncepcyjna
Eine konzeptionelle Grenze zwischen verschiedenen Zeitabschnitten in der Geschichtsschreibung oder Kunstgeschichte.
Koncepcyjna granica między różnymi okresami w historiografii lub historii sztuki.
терминологическое
  1. In der Kunstgeschichte ist die Epochengrenze oft fließend.
    — W historii sztuki granice epok są często płynne.
  2. Diese Epochengrenzen lassen sich nicht immer scharf ziehen.
    — Tych granic epok nie zawsze można wyraźnie wyznaczyć.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке