kabalık, terbiyesizlik
Mangel an Kultiviertheit, Manieren oder feiner Bildung; eine rohe Art des Verhaltens.
Kültürlülük, görgü veya incelikli eğitim eksikliği; kaba bir davranış biçimi.
☞ Genellikle kaba bir karakteri ifade etmek için mecazi olarak kullanılır.
-
Trotz seiner Intelligenz beeindruckte ihn ihre plötzliche Ungeschliffenheit.— Zekâsına rağmen, onun aniden gösterdiği kaba tavırlar onu etkilemişti.
-
Seine Ungeschliffenheit in sozialen Situationen erschwerte den Kontakt zu den Gästen.— Sosyal ortamlardaki kabalığı, misafirlerle iletişim kurmayı zorlaştırıyordu.
Синонимы
Антонимы