Перевод
Интерфейс
Существительное Частотностьtop-10000CEFR B2
die

Urkunde

[ˈʊʁkʊndə]
По слогам ur|kun|de
§ Грамматика
Genitiv
der Urkunde
Plural
die Urkunden
§Значения
dokument, akt, zaświadczenie
Ein offizielles Dokument, das als Beweis für eine Tatsache oder einen Rechtsvorgang dient.
Oficjalny dokument, który służy jako dowód na istnienie jakiegoś faktu lub czynności prawnej.
нейтральное терминологическое
  1. Die Urkunde muss notariell beglaubigt werden.
    — Dokument musi zostać poświadczony przez notariusza.
  2. Er bewahrte die alte Urkunde in einem Tresor auf.
    — Przechowywał stary dokument w sejfie.
  3. Diese Urkunden belegen den rechtmäßigen Besitz.
    — Te dokumenty potwierdzają prawowite własnościowe prawo.
Синонимы
dasDokument·dasZertifikat·dieBescheinigung
dyplom, certyfikat, wyróżnienie
Eine Urkunde im Sinne einer Auszeichnung oder eines Zertifikats für eine erbrachte Leistung.
Dokument będący formą wyróżnienia lub certyfikatu za wykonaną pracę.
нейтральное
  1. Sie erhielt eine Urkunde für ihre ehrenamtliche Arbeit.
    — Otrzymała dyplom za swoją pracę wolontariacką.
  2. Der Sportler erhielt eine Urkunde für seinen ersten Platz.
    — Sportowiec otrzymał dyplom za zajęcie pierwszego miejsca.
§Однокоренные
urkundenrechtlich
dotyczące prawa dokumentów, w zakresie prawa dokumentów
urkundenmäßig
dokumentalnie, zgodnie z aktem
§Связанные слова
derBeleg·derNachweis·dasSchriftstück

Сообщить об ошибке