ukierunkowanie na cel, celowość
Die Eigenschaft, Handlungen oder Prozesse konsequent auf ein bestimmtes Ziel ausrichtend auszuführen.
Właściwość polegająca na konsekwentnym wykonywaniu działań lub procesów z ukierunkowaniem na określony cel.
☞ Często używane jako rzeczownikowe utworzenie od przymiotnika „zielgerichtet”, w kontekście cechy.
-
Seine hohe Zielgerichtetheit half ihm, die schwierige Prüfung schnell zu bestehen.— Jego wielka celowość pomogła mu szybko zdać trudny egzamin.
-
Seine berufliche Zielgerichtetheit ermöglichte ihm den schnellen Aufstieg in der Firma.— Jego zawodowa celowość umożliwiła mu szybki awans w firmie.
-
Ihre hohe Zielgerichtetheit hilft ihr dabei, komplexe Projekte effizient zu planen.— Jej wysoka celowość pomaga jej w efektywnym planowaniu skomplikowanych projektów.
Синонимы