izole, kopuk
Von etwas getrennt oder isoliert, oft räumlich oder sozial.
Bir şeyden ayrılmış veya izole edilmiş; genellikle mekansal veya sosyal açıdan.
-
Das Dorf liegt sehr abgeschnitten in den Bergen.— Köy, dağların arasında oldukça ıssız bir konumda yer alıyor.
-
Er fühlte sich von der Gesellschaft abgeschnitten.— Toplumdan kopuk hissediyordu kendini.
Антонимы