absolute Dichtung

[apsoˈluːtə ˈdɪçtʊŋ]

По слогам ab|so|lu|te|dich|tung

§ Грамматика

Genitiv

der absoluten Dichtung

Plural

die absoluten Dichtungen

§Значения

poezja absolutna

Die Kunst der Literatur, die keinen äußeren Zweck verfolgt und nur um ihrer selbst willen existiert.

Sztuka literatury, która nie realizuje żadnego zewnętrznego celu i istnieje jedynie dla samej siebie.

возвышенное терминологическое

Viele moderne Künstler streben nach der absoluten Dichtung.

— Wielu współczesnych artystów dąży do doskonałej poezji.
Einige Autoren lehnen den gesellschaftlichen Nutzen ab und schreiben absolute Dichtung.

— Niektórzy autorzy odrzucają społeczną użyteczność i tworzą czystą fikcję.

absolutna poezja

Ein literarisches Konzept der reinen Poesie, die sich von jeglichem Zweck befreit und nur auf sich selbst bezieht.

Literacka koncepcja czystej poezji, która uwolniona jest od jakiegokolwiek celu i odnosi się wyłącznie do samej siebie.

возвышенное

Der Lyriker strebte nach einer Kunstform, die als absolute Dichtung verstanden wird.

— Poeta dążył do stworzenia formy sztuki, którą można by uznać za czystą poezję.
In diesem Gedicht findet man Absolute Dichtung.

— W tym wierszu znajduje się poezja absolutna.

§Однокоренные

§Связанные слова