Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

auf·schmeißenaufschmeißen

[ˈaʊ̯fˌʃmaɪ̯sn̩]
По слогам auf|schmei|ßen
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
etwas aufschmeißen A— bir şeyi açmak/serbest bırakmak
„Er schmeißen seine Sachen einfach auf den Tisch."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный · Отделяемая
Infinitiv
aufschmeißen
Präteritum
schmiss auf
Partizip II
hat aufgeschmissen
§Значения
fırlatmak, atmak
Etwas mit großer Unordnung oder Gewalt auf den Boden oder auf eine Fläche werfen.
Bir şeyi büyük bir dağınıklık veya şiddetle yere ya da bir yüzeye atmak.
разговорное
  1. Er schmeißt seine Tasche einfach auf den Boden auf.
    — Çantasını öylece yere atıyor.
  2. Sie hat die Bücher wütend aufgeschmissen.
    — Kitapları öfkeyle fırlattı.
Синонимы
iş kurmak
Eine geschäftliche Unternehmung oder ein Projekt unkontrolliert oder ohne Vorbereitung starten.
Bir iş girişimini veya projeyi kontrolsüz ya da hazırlıksız bir şekilde başlatmak.
разговорное
☞ Genellikle ‘biraz riskli bir şekilde başlamak’ anlamında kullanılır.
  1. Er will einfach so ein Restaurant aufschmeißen.
    — O, sadece böyle bir restoran açmak istiyor.
  2. Wir haben das Projekt ohne Plan aufgeschmissen.
    — Projeyi hiçbir plan yapmadan başlattık.
Синонимы
kendini bir şeye vermek
Sich mit etwas (meist einer Tätigkeit) intensiv und leidenschaftlich beschäftigen.
Bir şeyle (genellikle bir faaliyetle) yoğun ve tutkuyla meşgul olmak.
разговорное
  1. Sie schmeißt sich jetzt voll in die neue Arbeit auf.
    — Şimdi yeni işine tüm enerjisiyle atılıyor.
  2. Er hat sich in das Studium aufgeschmissen.
    — Çalışmalarına kendini adadı.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich schmeiße auf
du schmeißt auf
er/sie/es schmeißt auf
wir schmeißen auf
ihr schmeißt auf
sie/Sie schmeißen auf
Präteritum претеритум
ich schmiss auf
du schmissest auf
er/sie/es schmiss auf
wir schmissen auf
ihr schmisset auf
sie/Sie schmissen auf
Imperativ императив
schmeiß! (du) auf
schmeißen wir! wir auf
schmeißt! (ihr) auf
schmeißen Sie! Sie auf
Konjunktiv I конъюнктив I
ich schmeiße auf
du schmeißest auf
er/sie/es schmeiße auf
wir schmeißen auf
ihr schmeißet auf
sie/Sie schmeißen auf
Konjunktiv II конъюнктив II
ich schmisse auf
du schmisset auf
er/sie/es schmisse auf
wir schmissen auf
ihr schmisset auf
sie/Sie schmissen auf
Partizip партицип
aufschmeißend Präsens
aufgeschmissen Perfekt
Infinitiv инфинитив
aufschmeißen
aufzuschmeißen
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке