Прилагательное Частотностьtop-10000CEFR B1

beleidigt

[bəˈlaɪ̯dɪçt]
По слогам be|lei|digt
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
beleidigt
Komparativ
beleidigter
Superlativ
am beleidigtsten
§Значения
urażony, ponury
Gefühlter Kränkung oder Verärgerung aufgrund einer vermeintlichen Respektlosigkeit.
Uczucie urazy lub rozdrażnienia wskutek rzekomego braku szacunku.
нейтральное
  1. Warum bist du plötzlich so beleidigt?
    — Dlaczego nagle jesteś taki urażony?
  2. Sie gab eine beleidigte Antwort.
    — Odpowiedziała obraźliwie.
  3. Er wirkt heute sehr beleidigt.
    — Dziś wygląda na bardzo urażonego.
Синонимы
Антонимы
znieważony, urażony
Durch eine Handlung oder Worte in der Ehre oder Würde verletzt.
Urażony w swoim honorze lub godności przez jakieś działanie lub słowa.
возвышенное
  1. Er fühlte sich in seiner Ehre beleidigt.
    — Poczuł się urażony w swoim honorze.
  2. Die beleidigte Partei forderte eine Entschuldigung.
    — Urażona strona zażądała przeprosin.
§Связанные слова

Сообщить об ошибке