uzasadniający, uprawniający
Etwas, das eine rechtliche oder sachliche Grundlage für eine Handlung oder einen Anspruch bietet.
Coś, co stanowi podstawę prawną lub rzeczową dla jakiegoś działania lub roszczenia.
-
Das ist ein berechtigender Grund für die Kündigung.— To jest uzasadniony powód do rozwiązania umowy.
-
Die Beweise sind absolut berechtigend.— Dowody są całkowicie uzasadnione.
-
Er suchte nach einem berechtigenden Argument.— Szukał uzasadnionego argumentu.