distinkt

[dɪsˈtɪŋkt]

По слогам dis|tinkt

§ Грамматика

Сравнение · правильный

Positiv

distinkt

Komparativ

distinkter

Superlativ

am distinktesten

§Значения

wyraźne, rozróżnialne

Deutlich voneinander unterscheidbar oder klar abgegrenzt.

Wyraźnie od siebie odróżnialne lub wyraźnie oddzielone.

нейтральное терминологическое

Die beiden Arten sind distinkt voneinander zu unterscheiden.

— Te dwa rodzaje należy wyraźnie odróżniać od siebie.
Es gibt eine distinkte Trennung zwischen diesen Kategorien.

— Istnieje wyraźne rozdzielenie między tymi kategoriami.

Синонимы

Антонимы

wyraźny, zrozumiały

Wahrnehmbar, deutlich erkennbar oder präzise.

Wyczuwalne, wyraźnie rozpoznawalne lub precyzyjne.

нейтральное возвышенное

Er hat eine distinkte Stimme, die man sofort erkennt.

— Ma charakterystyczny głos, który od razu można rozpoznać.
Die Unterschiede in der Qualität waren distinkt.

— Różnice w jakości były wyraźne.

§Однокоренные

§Связанные слова