serbest bırakılmış, muaf tutulmuş
Von einer Pflicht, einer Aufgabe oder einer Tätigkeit offiziell entbunden oder befreit.
Bir yükümlülükten, görevden veya faaliyetten resmi olarak muaf tutulmuş veya kurtarılmış.
☞ Çoğunlukla iş hukukunda veya akademik bağlamda kullanılır.
-
Der Professor ist von seiner Lehrtätigkeit freigestellt.— Profesör, öğretmenlik görevlerinden muaf tutulmuştur.
-
Sie bleibt für den Rest des Jahres freigestellt.— Yılın geri kalanında izinli olacak.
Антонимы