Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-10000CEFR B2

irren

[ˈɪʁən]
По слогам ir|ren
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
sich irren N— mylić się
„Ich habe mich in der Zahl geirrt."
sich in etwas (Dativ) irren D— mylić się co do czegoś.
„Er irrt sich in seiner Einschätzung."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
irren
Präteritum
irrte
Partizip II
hat geirrt
§Значения
pomylić się
Einen Fehler machen oder eine falsche Vorstellung haben.
Popełnić błąd lub mieć błędne wyobrażenie.
нейтральное
☞ Zazwyczaj używane jest w stronie zwrotnej z „sich”.
  1. Ich habe mich in der Zahl geirrt.
    — Pomyliłem się w liczbie.
  2. Du irrst dich, wenn du das glaubst.
    — Mylisz się, jeśli w to wierzysz.
Синонимы
falschliegen
błąkać się, zbaczać z drogi
Vom richtigen Weg abkommen oder sich verlaufen.
Zboczyć z właściwej drogi lub zgubić drogę.
возвышенное
  1. Der Wanderer irrte durch die dunklen Wälder.
    — Wędrowiec błąkał się po ciemnych lasach.
  2. Sie sind im Nebel weit geirrt.
    — Mylili się znacznie w tym mglistym otoczeniu.
wprowadzać w błąd
In die Irre führen oder jemanden täuschen.
Zwodzić lub oszukiwać kogoś.
возвышенное
☞ Przeważnie używane w znaczeniu „wprowadzać kogoś w błąd”.
  1. Die falschen Informationen irren den Leser.
    — Błędne informacje wprowadzają czytelnika w błąd.
pomylić się
Einen Fehler machen oder eine falsche Vorstellung von etwas haben.
Popełnić błąd lub mieć błędne wyobrażenie o czymś.
нейтральное
  1. Ich habe mich wohl geirrt.
    — Chyba się pomyliłem.
  2. Wir irren uns oft in solchen Fragen.
    — Często mylimy się w takich kwestiach.
Антонимы
Recht haben
pomylić się
Sich in einer Sache oder bei einer Person täuschen.
Mylić się co do czegoś lub co do jakiejś osoby.
нейтральное
☞ Często używane z przyimkiem „in”.
  1. Er hat sich in seiner Einschätzung geirrt.
    — Pomylił się w swojej ocenie.
  2. Du irrst dich in ihm.
    — Mylisz się co do niego.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich irre
du irrst
er/sie/es irrt
wir irren
ihr irrt
sie/Sie irren
Präteritum претеритум
ich irrte
du irrtest
er/sie/es irrte
wir irrten
ihr irrtet
sie/Sie irrten
Imperativ императив
—
irre (du)
—
irren wir
irrt (ihr)
irren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich irre
du irrest
er/sie/es irre
wir irren
ihr irret
sie/Sie irren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich irrte
du irrtest
er/sie/es irrte
wir irrten
ihr irrtet
sie/Sie irrten
Partizip партицип
irrend Präsens
geirrt Perfekt
Infinitiv инфинитив
irren
zu irren
§Идиомы
§Однокоренные
dieIrre
szaleństwo, obłęd
derIrrsinn
szaleństwo, obłęd
§Связанные слова
fehlen·verwechseln·beirren

Сообщить об ошибке