izole, ayrı
Von der Umgebung räumlich oder physisch getrennt oder abgeschirmt.
Çevreden mekansal veya fiziksel olarak ayrılmış veya izole edilmiş.
-
Das Haus liegt sehr isoliert im Wald.— Ev, ormanın içinde oldukça ıssız bir yerde bulunuyor.
-
Er lebt in einer isolierten Lage.— O, izole bir yerde yaşıyor.
-
Nach der Diagnose lebte er wochenlang isoliert von seiner Familie.— Teşhis konulduktan sonra haftalarca ailesinden uzak, yalnız yaşadı.
Синонимы
Антонимы