dziecinny, młodzieńczy
An die Eigenschaften oder das Verhalten von Kindern erinnernd, oft im Sinne von unreif oder naiv.
Przypominające właściwości lub zachowanie dzieci; często w znaczeniu n dojrzałe lub naiwne.
☞ Może być używane zarówno w sensie opisowym, jak i pejoratywnym.
-
Sein Verhalten war sehr kinderlich.— Jego zachowanie było bardzo dziecinne.
-
Hör auf mit diesen kinderlichen Streitigkeiten!— Przestań z tymi dziecinnymi kłótniami!