uprawniony do wynajmu
Besitzt das rechtliche Anrecht oder die Befugnis, eine Immobilie oder einen Wohnraum zu mieten.
Posiada prawne uprawnienie lub kompetencję do wynajęcia nieruchomości lub lokalu mieszkalnego.
-
Nur mietberechtigte Personen dürfen den Vertrag unterschreiben.— Tylko osoby uprawnione do wynajmu mogą podpisać umowę.
-
Ist die Familie für diese Wohnung mietberechtigt?— Czy rodzina ma prawo wynająć to mieszkanie?
-
Er gilt als mietberechtigt für das Sozialwohnungsangebot.— Uważa się go za uprawnionego do wynajmu mieszkań socjalnych.
Синонимы