opanowany, spokojny
In der Lage, die eigenen Emotionen, Impulse oder Triebe zu kontrollieren.
W stanie kontrolować własne emocje, impulsy lub popędy.
-
Er blieb in der Krise völlig selbstbeherrscht.— W czasie kryzysu zachowywał całkowity opanowanie.
-
Sie ist eine sehr selbstbeherrschte Person.— To osoba niezwykle powściągliwa.
-
Trotz der Provokation reagierte er selbstbeherrscht.— Mimo prowokacji zachował opanowanie.
Синонимы
Антонимы