kölece, itaatkâr
In einer Weise, die durch Unterwürfigkeit, Gehorsam oder den Verlust des eigenen Willens gekennzeichnet ist.
İtaatkârlık, boyun eğme veya kendi iradesinin kaybıyla karakterize olan bir şekilde.
☞ Genellikle küçümseyici bir şekilde kullanılır.
-
Er folgte ihr sklavisch.— O, onu köle gibi takip etti.
-
Sein sklavisches Verhalten war beschämend.— Onun kölece davranışları utanç vericiydi.
Синонимы
Антонимы