poprawiający nastrój
Die Stimmung oder die psychische Verfassung einer Person positiv beeinflussend oder verbessernd.
Pozytywne wpływanie na nastrój lub stan psychiczny osoby, poprawianie go.
-
Musik hat oft eine stimmungsaufhellende Wirkung.— Muzyka często poprawia nastrój.
-
Diese Vitamine wirken stimmungsaufhellend.— Te witaminy poprawiają nastrój.
-
Ein kurzer Spaziergang ist sehr stimmungsaufhellend.— Krótki spacer bardzo poprawia nastrój.