Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

verknicken

[fɛɐ̯ˈknɪkn̩]
По слогам ver|knick|en
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. verknicken A— bir şeyi buruşturmak
„Er hat sich den Knöchel verknickt."
etw. verknicken A— bir şeyi buruşturmak
„Sie hat das Blatt Papier verknickt."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
verknicken
Präteritum
verknickte
Partizip II
hat verknickt
§Значения
burkmak
Einen Körperteil, meist den Fuß oder den Knöchel, durch eine unglückliche Bewegung schmerzhaft verdrehen.
Bir vücut parçasını, genellikle ayağı veya ayak bileğini, yanlış bir hareket sonucunda acı verici şekilde burkmak.
нейтральное
  1. Ich habe mir beim Wandern den Fuß verknickt.
    — Yürüyüş yaparken ayağımı burktum.
  2. Sie ist beim Tanzen leicht verknickt.
    — Dans ederken hafifçe büküldü.
Синонимы
bükmek, kıvırmak
Etwas (wie ein Papier oder ein Draht) durch Biegen knicken oder verformen.
Bir kağıt veya tel gibi bir şeyi bükerek kırmak veya şekil değiştirmek.
нейтральное
  1. Er hat den Draht einfach verknickt.
    — Teli basitçe büktü.
  2. Das Blatt Papier wurde im Wind verknickt.
    — Kağıt yaprak rüzgârda buruştu.
görmezden gelmek
In der Umgangssprache: Etwas (eine Situation oder eine Regel) missachten oder ignorieren.
Günlük dilde: Bir şeyi (bir durumu veya kuralı) hiçe saymak ya da görmezden gelmek.
разговорное
☞ Genellikle kurallara saygısızlığı ifade etmek için mecazi olarak kullanılır.
  1. Er hat die Regeln einfach verknickt.
    — O, kuralları tamamen hiçe saydı.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich verknicke
du verknickst
er/sie/es verknickt
wir verknicken
ihr verknickt
sie/Sie verknicken
Präteritum претеритум
ich verknickte
du verknicktest
er/sie/es verknickte
wir verknickten
ihr verknicktet
sie/Sie verknickten
Imperativ императив
verknicke (du)
verknicken wir
verknickt (ihr)
verknicken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich verknicke
du verknickest
er/sie/es verknicke
wir verknicken
ihr verknicket
sie/Sie verknicken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verknickte
du verknicktest
er/sie/es verknickte
wir verknickten
ihr verknicktet
sie/Sie verknickten
Partizip партицип
verknickend Präsens
verknickt Perfekt
Infinitiv инфинитив
verknicken
zu verknicken
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке