vefat etmiş, aramızdan ayrılmış
Nicht mehr lebend; verstorben sein (gehobene Form von 'tot').
Artık hayatta değil; ölmüş olmak ('ölü' kelimesinin daha resmi biçimi).
-
Mein verstorbener Großvater war ein sehr mutiger Mann.— Merhum dedem çok cesur bir adamdı.
-
Der Patient ist leider kurz nach der Operation verstorben.— Ne yazık ki hasta, operasyondan kısa bir süre sonra hayatını kaybetti.
-
Wir gedenken der verstorbenen Mitglieder unserer Gemeinschaft.— Topluluğumuzun vefat etmiş üyelerini anıyoruz.
Синонимы