udawanie, pozory, obłuda
Die bewusste Täuschung oder Verstellung der eigenen Gefühle, Absichten oder Identität.
Świadome oszukiwanie lub udawanie własnych uczuć, intencji lub tożsamości.
☞ Często używane jako rzeczownik odczasownikowy od czasownika „verstellen”; w znaczeniu przymiotnikowym oznacza cechę nieszczerości.
-
Seine ständige Verstellung machte es schwierig, ihn wirklich kennenzulernen.— Jego ciągłe udawanie utrudniało prawdziwe poznanie go.
-
Seine ständige Verstellung verriet seine wahren Absichten nicht.— Jego ciągłe udawanie nie zdradzało jego prawdziwych intencji.
-
Ich konnte seine ständige Verstellung hinter seinem freundlichen Lächeln erkennen.— Widziałem jego ciągłe udawanie ukryte za przyjaznym uśmiechem.
Синонимы
Антонимы