Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

versteinern

[fɛɐ̯ˈʃtaɪ̯nɐn]
По слогам ver|stein|ern
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. versteinern A— sprawić, by coś skamieniało.
„Die Zeit hat das Holz versteinert."
jdn. versteinern A— sprawić, by ktoś zesztywniał ze strachu
„Ihr Blick konnte ihn vor Schreck versteinern."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
versteinern
Präteritum
versteinerte
Partizip II
hat versteinert
§Значения
petryfikować, zamieniać się w kamień
Etwas oder jemanden in Stein verwandeln.
Przekształcić coś lub kogoś w kamień.
нейтральное
  1. Das Holz hat sich über Jahrtausende versteinert.
    — Drzewo przez tysiące lat przekształcało się w skamieniałość.
  2. Die Natur hat das Fossil versteinert.
    — Natura sprawiła, że skamieniałość uległa skamienieniu.
Синонимы
verhärten
zastygnąć, skamieć
Durch Schock oder Erstaunen völlig regungslos werden.
Stać się całkowicie nieruchomym pod wpływem szoku lub zdumienia.
возвышенное
  1. Vor Schreck versteinerte sie plötzlich.
    — Z przerażenia nagle zesztywniała.
  2. Er ist vor Entsetzen versteinert.
    — Zastygł z przerażenia.
Антонимы
schmelzen·erweichen
stępić, skamienieć (emocje)
Etwas (z. B. Gefühle) emotional unempfindlich oder starr machen.
Czynić coś (np. uczucia) emocjonalnie niewrażliwym lub sztywnym.
возвышенное
  1. Seine Seele ist durch das Leid versteinert.
    — Jego dusza skamieniała pod wpływem cierpienia.
  2. Das Trauma hat sein Mitgefühl versteinert.
    — To trauma sprawiła, że jego współczucie skamieniało.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich versteiner
du versteinerst
er/sie/es versteinert
wir versteinern
ihr versteinert
sie/Sie versteinern
Präteritum претеритум
ich versteinerte
du versteinertest
er/sie/es versteinerte
wir versteinerten
ihr versteinertet
sie/Sie versteinerten
Imperativ императив
—
versteiner (du)
—
versteinern wir
versteinert (ihr)
versteinern Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich versteiner
du versteinerest
er/sie/es versteineret
wir versteinern
ihr versteineret
sie/Sie versteinern
Konjunktiv II конъюнктив II
ich versteinerte
du versteinertest
er/sie/es versteinerte
wir versteinerten
ihr versteinertet
sie/Sie versteinerten
Partizip партицип
versteinernd Präsens
versteinert Perfekt
Infinitiv инфинитив
versteinern
zu versteinern
§Идиомы
§Однокоренные
derStein
kamień, skała
steinern
kamienny, kamień
dieVersteinerung
petryfikacja, skamienienie
steinartig
kamienisty, przypominający kamień
§Связанные слова
verhärten·erstarren·dasFossil

Сообщить об ошибке