Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

ab·borgenabborgen

[ˈapˌbɔʁɡn̩]
По слогам ab|bor|gen
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
sich etwas (Akkusativ) von jemandem (Dativ) abborgen A— позичити щось у когось
„Ich habe mir das Buch von meinem Freund abgeborgt."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
abborgen
Präteritum
borgte ab
Partizip II
hat abgeborgt
§Значения
позичити
Sich etwas von jemandem leihen, um es für eine gewisse Zeit zu benutzen.
Позичити щось у когось для того, щоб користуватися цим протягом певного часу.
нейтральное
  1. Ich habe mir ein Buch von ihm abgeborgt.
    — Я позичив у нього книгу.
  2. Kann ich mir dein Fahrrad kurz abborgen?
    — Чи можу я на хвилинку позичити твій велосипед?
  3. Er borgt sich ständig Geld von seinen Freunden ab.
    — Він постійно позичає гроші у своїх друзів.
Синонимы
Антонимы
позичити
Jemandem etwas leihen, damit dieser es benutzen kann.
Позичити комусь щось, щоб ця особа могла цим скористатися.
нейтральное
☞ Вживається рідше як транзитивний дієслово для позначення надання; здебільшого вживається у зворотній формі для позначення позичання.
  1. Sie hat ihm das Werkzeug abgeborgt.
    — Вона позичила йому інструменти.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich borge ab
du borgst ab
er/sie/es borgt ab
wir borgen ab
ihr borgt ab
sie/Sie borgen ab
Präteritum претеритум
ich borgte ab
du borgtest ab
er/sie/es borgte ab
wir borgten ab
ihr borgtet ab
sie/Sie borgten ab
Imperativ императив
borge (du) ab
borgen wir ab
borgt (ihr) ab
borgen Sie ab
Konjunktiv I конъюнктив I
ich borge ab
du borgest ab
er/sie/es borge ab
wir borgen ab
ihr borget ab
sie/Sie borgen ab
Konjunktiv II конъюнктив II
ich borgte ab
du borgtest ab
er/sie/es borgte ab
wir borgten ab
ihr borgtet ab
sie/Sie borgten ab
Partizip партицип
abborgend Präsens
abgeborgt Perfekt
Infinitiv инфинитив
abborgen
abzuborgen
§Связанные слова

Сообщить об ошибке