Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

beeidigen

[bəˈaɪ̯dɪɡn̩]
По слогам be|ei|di|gen
◆ Грамматический конструктор
Управление
jdn. beeidigen A— хтосьа/щосьа присягнути
„Der Richter beeidigt den Zeugen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
beeidigen
Präteritum
beeidigte
Partizip II
hat beeidigt
§Значения
привести до присяги
Jemanden unter Eid verpflichten, die Wahrheit zu sagen oder eine Pflicht zu erfüllen.
Зобов’язати когось під присягою говорити правду або виконувати обов’язок.
нейтральное официальное
☞ Юридичний контекст.
  1. Der Richter beeidigte die Zeugen vor dem Prozess.
    — Суддя присягнув свідків перед початком процесу.
  2. Sie wurden heute feierlich beeidigt.
    — Сьогодні їх урочисто присягнули.
присягнути, посвятити
Jemanden durch eine feierliche Erklärung als vertrauenswürdig oder legitim anerkennen.
Визнати когось за допомогою урочистої заяви гідним довіри або легітимним.
возвышенное
  1. Man muss den neuen Präsidenten erst beeidigen.
    — Спочатку потрібно привести нового президента до присяги.
Антонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich beeidige
du beeidigst
er/sie/es beeidigt
wir beeidigen
ihr beeidigt
sie/Sie beeidigen
Präteritum претеритум
ich beeidigte
du beeidigtest
er/sie/es beeidigte
wir beeidigten
ihr beeidigtet
sie/Sie beeidigten
Imperativ императив
beeidige (du)
beeidigen wir
beeidigt (ihr)
beeidigen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich beeidige
du beeidigest
er/sie/es beeidige
wir beeidigen
ihr beeidiget
sie/Sie beeidigen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich beeidigte
du beeidigtest
er/sie/es beeidigte
wir beeidigten
ihr beeidigtet
sie/Sie beeidigten
Partizip партицип
beeidigend Präsens
beeidigt Perfekt
Infinitiv инфинитив
beeidigen
zu beeidigen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке