bestrafen — WBuch

§Значения

karać

Jemanden aufgrund eines Fehlverhaltens oder Gesetzesverstoßes sanktionieren.

Karać kogoś z powodu niewłaściwego zachowania lub naruszenia prawa.

нейтральное

Der Richter bestrafte den Dieb mit einer hohen Geldstrafe.

— Sędzia ukarał złodzieja wysoką grzywną.
Die Schule hat den Schüler streng bestraft.

— Szkoła surowo ukarała ucznia.

Синонимы

karcić, karać

Eine unangenehme Konsequenz als Reaktion auf eine Handlung herbeiführen.

Spowodować nieprzyjemną konsekwencję jako reakcję na jakieś działanie.

нейтральное

☞ Może być również używane w znaczeniu przenośnym w odniesieniu do zjawisk przyrodniczych lub losu.

Die Natur bestraft den Menschen oft für seine Gier.

— Natura często karze człowieka za jego chciwość.
Das Schicksal hat ihn hart bestraft.

— Los surowo go ukarał.

Антонимы

karcić się

Sich selbst für eine Tat oder einen Fehler maßregeln.

Karcić samego siebie za czyn lub błąd.

нейтральное

☞ Użycie zwrotne: karać samemu siebie.

Er bestrafte sich selbst, indem er keine Pause machte.

— Ukarał sam siebie, nie robiąc żadnej przerwy.
Sie hat sich für den Fehler bitter bestraft.

— Surowo ukarała się za ten błąd.

bestrafend	Präsens
bestraft	Perfekt